3 Pole Arts + 1 Pole Theatre

Vraag me niet hoe ik het voor elkaar heb gekregen, maar in ongeveer 2 maanden tijd mocht/mag ik 4 keer het podium op voor een wedstrijd. Ik had me opgegeven voor zowel Pole Art France, Pole Art Croatie, als Pole Art Spanje. Ik had niet verwacht dat ik ook alle drie deze wedstrijden geselecteerd zou worden…woeps! Maar gelukkig kun je een act wel hergebruiken. Binnen het turnen is het heel normaal om een zelfde vloeroefening minimaal een jaar te gebruiken. Binnen de paaldanswereld is het heel normaal om elke wedstrijd met een nieuwe act aan te komen…behalve als deze wedstrijden binnen zeer korte tijd plaatsvinden. Wat “zeer kort” is mag je vervolgens zelf bedenken…anyhow..ik besloot 1 goede act in te zetten voor alle drie de wedstrijden. Maar er was ook nog Pole Theatre Worlds…Michel en ik mochten ons opgeven voor de wereldfinale omdat we Pole Theatre UK gewonnen hadden…en tja,..hoe vaak krijg je de kans om in een WK finale te staan? OK..dat overkomt mij nog wel eens, maar niet samen met mijn lieve vriendje! Kortom, we hadden ons ook opgegeven voor Pole Theatre Worlds…en ja hoor..ook hieraan mochten we meedoen! En zo kom je op 4 wedstrijden binnen 2 maanden… het is nog niet eens allemaal voorbij want op het moment dat ik dit schrijf is Pole Art Spain nog niet geweest, maar die laatste update voeg ik later wel toe. Beginnen bij het begin:

Pole Art France

poleartfranceOp 24 september werd in lichtstad Parijs, Pole Art France georganiseerd. Parijs is prima te doen vanuit NL dus we namen de trein en stapten slechts enkele uren later al onze AirBnb in. We hadden een supergeinig appartementje met leuke decoratie en een hele goede jazz-platen collectie die Michel vooral erg fijn vond. Na een nacht goede slaap was het tijd voor de wedstrijd. Voor Pole Art France wordt echt een strenge selectie gemaakt, slechts 10 finalisten mogen hun kunsten on stage vertonen. Ik voelde me dus echt vereerd om op dit podium te mogen staan…helemaal toen het theater echt supersjiek bleek te zijn! Rood pluche stoelen, loges, 2 balkons, kroonluchters, etc. Volgens mij was het gebouwd in de tijd dat mensen slechts 1.50m werden want de deuren enzo waren wel laag. Ook backstage was de opwarm-ruimte een beetje krap, maar 1 verdieping hoger ontdekten we een balzaal met spiegels en groot balkon…nou, prima! De deelnemerslijst was als volgt:

➢ Annika Alanko – Finland
➢ Bendy Kate – UK
➢ Bénédicte Rinaldi – France
➢ Dasha – Russia
➢ Hanka Venselaar – Netherlands
➢ Polina Syniachenko – Slovakia
➢ Radmila Aitova – Russia/Ukraine

➢ Ekaterina Berezenko – Russia / Winner Pole Star Russia
➢ Emilia Saarela – Finland / Winner Pole Night Showcase Finland
➢ Paulina Zamora – Salvador / Winner Pole Battle Sudamerica

Een beetje een mix van bekend en iets minder bekend, maar toen ik de acts van iedereen tijdens de repetitie zag bleek het wel een wedstrijd van niveau te worden! (overigens was er ook een mannen categorie met net zulke namen en deelnemers van oa Argentinie en China, lekker internationaal!)

PoleArtFrancesHdstdIk had deze keer eens gewerkt aan een veel dramatischer en emotionele act met heel wat dans, gebaseerd op een stuk wat we met onze contemporary groep eens gedaan hadden.De choreografie is dan ook deels van Charlotte van Pas de Char, check haar website eens! Het nummer Bodylove gaat natuurlijk over het totaal verdraaide beeld van het perfecte lichaam waar meisjes/vrouwen in de media vandaag de dag mee te maken krijgen. Je bent nooit mooi of perfect genoeg en hoe je eruit ziet is belangrijker dan wie je werkelijk bent. Ik wilde vooral dit gevoel uitbeelden in de dans en bewegingen. Ik had geen idee hoe dat zou vallen bij de jury, maar ik ben wel tevreden over hoe deze act in elkaar zit. Tijdens de repetitie moest ik nogal wat aanpassen aan de hoogte…het theater was gewoon groot genoeg, maar om de 1 of andere reden had men gekozen voor palen van ongeveer 3.40m. Daar had ik de act nog wel op aangepast, maar toen zat er ook nog eens een schroefdraad van 30 cm bovenaan de static pole..tja, dan houd je niet veel over. Kortom, de drop halverwege de act werd erg spannen, maar ik besloot deze er toch in te houden.

Ik zat pas halverwege de wedstrijd, dus de eerste helft kon ik voor een vrij groot deel nog bekijken door op en neer te rennen tussen onze warming-up balzaal en de balkons. En tijdens de show zag werkelijk iedere act er nog beter uit dan tijdens de repetities…dat leverde wel wat zenuwen op! Vlak voordat ik aan de beurt was nam de presentatrice ineens heel veel tijd om publiek op het podium te roepen en hen wat te laten doen. Vrij irritant, maar de zenuwen maakten op dat moment wel plaats voor een soort van irritatie, misschien maar goed dus ook! Jammer dat ik spontaan vergat om mijn haar los te maken vlak voor de act… Toen ik van het podium af kwam, eigenlijk best tevreden…ontdekte ik pas dat ik dat vergeten was! Dom! Vooral jammer omdat het dramatische net wat toevoegt aan de act, en ook omdat ik eigenlijk nooit met haar los dans en dit een mooie kans was. Maar goed..gedaan is gedaan. Ik werd lief opgevangen met chocola door Michel :-p en we konden de rest van de show bekijken. Ik had echt geen idee van een ranking op dat moment, iedereen was zo verschillend, en ik neem aan dat de jury een zware taak had. Maar tijdens de prijsuitreiking bleek ik gewoon 3de geworden te zijn! Woohooo…eigenlijk mijn eerste echte podiumplek tijdens een grote internationale PoleArt! Nog mooier was het commentaar van de jury…blijkbaar heb ik mensen laten huilen met deze act. Normaal niet echt een compliment, maar nu wel aangezien ik de emotie echt over wilde brengen! Yay dus! De wedstrijd werd overigens gewonnen door Bendy Kate die echt een geniaal soort breakdance-fusion act deed. Erg fijn was ook het diner daarna waar we gewoon in een relaxte omgeving konden kletsen met oa de juryleden, die eigenlijk ook allemaal goede vrienden zijn. Hieronder de registratie van mijn act!

Na nog een polejam op de maandagochtend was het tijd om weer richting huis te gaan..op naar het volgende project.

Pole Art Croatie

PoleArtWant het weekend erop mocht ik naar nog een Pole Art wedstrijd, in Croatie deze keer. Mijn idee om een act te hergebruiken voor de volgende wedstrijd leek een beetje in het water te vallen, want de palen zouden andersom staan! Dat betekende dus minder dan een weekje tijd om de act aan te passen. Nu kun je de tricks hetzelfde houden en dus hoef je niet zo heel veel te doen, maar toch… niet handig! Ook was deze wedstrijd een beetje vaag georganiseerd, want 2 weken voordat het plaats zou vinden kreeg ik pas te horen dat het werkelijk door ging. Ik weet niet waarom, maar ik had dus tot dan toe niet eens een vliegticket of verblijf geregeld. Ook omdat Pula niet direct zo makkelijk te bereizen is, het is geen Zagreb of Split. Kortom, ik had een beetje lastminute een vlucht geregeld, maar kwam via Dusseldorf met Eurowings toch prima aan op Pula vliegveld. Dat bleek echt mini te zijn, ergens midden in een veld, maar gelukkig wel met vriendelijke bus chauffeurs die prima engels spraken. Puntje voor Croatie dus! Met een korte busreis en een wandeling via Pula’s colloseum belande ik bij mijn AirBnb, waar ik wederom vriendelijk geholpen werd door de verhuurder. Croatische mannen blijken best goede manieren te hebben :-p Mijn verblijfplaatsje was eigenlijk niet meer dan 1 grote kamer met bed en keuken, maar wel in 1 van de hoofdstraten van Pula. Dat was te horen ‘s nachts..het Kroatisch uitgaanspubliek is hetzelfde als het Nederlandse..luidruchtig :-s  Niet zo extreem veel geslapen dus die nacht, maar ik had de dag erop dan ook geen haast. Ik kon langs allerlei bezienswaardigheden naar het theater PoleArtFranceSteamwandelen, en dat bleek wel erg cool. Pole Art France zat echt in een typisch theater, dit was eerder een grote balzaal met tafels en ornamenten plafond. De stage was een beetje klein met houten vloer, niet mijn favoriet, maar okee. Deze wedstrijd zat helemaal anders in elkaar. Ik denk dat ze niet zoveel reclame hadden gemaakt, want voor mijn categorie bleken er uiteindelijk maar 3 inschrijvingen te zijn. Waarvan ik eigenlijk de enige met veel internationale wedstrijd ervaring was. Wordt het dan makkelijker? Nee, eigenlijk is het juist lastiger, want iedereen verwacht dan dat je wel even wint..maar een wedstrijd is nooit voorbij totdat iedereen zijn ding gedaan heeft. Anyway, de amateur en semi-pro categorie bestond wel uit ongeveer 10 deelnemers elk, dus het werd in elk geval wel nog een leuke volle show. De repetitie ging okee, alleen liep ik steeds tegen lampen aan, blijkbaar was nog niet alles opgehangen. Na de repetitie hadden we vrij veel tijd voordat we zouden beginnen en ik ben dus maar weer wat sightseeing gaan doen en heb in mijn studiootje wat gewerkt. Toen ik ‘s avonds terugkwam was die balzaal ineens omgetoverd tot toch een echt theater met rijen stoelen en fancy lichten. Nice! In 1 van de andere balzalen mochten we een warming up doen, afentoe afgeleid door een verdwaalde Croatische opa…blijkbaar was er in een andere zaal een schaaktoernooi bezig. Je kan je de verwarring voorstellen :-p

Ik kon van de eerste categorieën vrij veel zien.  Er zaten wel creatieve acts bij, maar het niveau was niet zo hoog nog. Dat werd beter bij de semi-professionals. Zeker toen als 1 van de laatste acts daar een duo uit Duitsland de gekste tricks ging doen. Ik heb dat van achter het gordijn half kunnen zien, maar de reactie vanuit het publiek zei wel veel! En toen was het onze beurt. We waren dus met zijn 3en, waarvan 1 man die ik toevallig in Barcelona in  mijn lessen had gehad! Hij had ook een vrij dramatische emotionele act, maar wel heel mooi uitgevoerd. Het meisje voor mij was een Kroatische en een bekende bij velen…zij bracht ook een PoleArtCroatiehele energieke act waar het publiek echt mega op reageerde. En toen moest ik nog…als allerlaatste… met de act die in een weekje aangepast was. Nou, dat ging niet helemaal lekker… ik kwam soms totaal verkeerd uit om een move mooi uit te voeren en de snelle serie liep voor mijn gevoel niet lekker genoeg. De dans ging daarentegen wel nog beter dan in Frankrijk…misschien omdat ik me zo dramatisch begon te voelen over een paar tricks? En deze keer was ik niet vergeten mijn haar los te doen! Nouwja…mixed feelings hierover dus. Dit was absoluut geen optimale act, maar ik had wel alles gedaan weer. Hmm..dat werd dus afwachten wat de jury daarvan zou maken. Ik werd nog vlak na de act teruggeroepen op het podium voor een kort interview..ooff… dat is niet handig als je staat uit te hijgen.

En toen de prijsuitreiking…de mannelijke deelnemer werd 3de bij ons…en toen ging het tussen de lokale heldin en mij, spannend want ik denk niet dat het een totaal uitgemaakte zaak was. Maar ik bleek toch gewonnen te hebben, yay! Ik kreeg wederom goede commentaren van de juryleden, ondanks de fouten die er voor mijn gevoel inzaten. Hieronder de video van de organisatie op Vimeo:

De dag erop kon ik nog een beetje relaxen in Pula, maar eigenlijk is het zo klein daar dat ik het wel gezien had en graag naar huis wilde. Nou, dat bleek nog een dingetje te worden. Ik moest met de bus terug en die reed alleen op bepaalde momenten, dus toen kwam ik veels te vroeg op het vliegveld aan. Maar goed, ik had een boek. Ong 2 uur van tevoren probeerde ik door security te gaan, maar blijkbaar is dat op Pula anders geregeld…slechts 1 vlucht tegelijk wordt opgeroepen om door security te gaan en te wachten…vaag! Okee…iets later mocht het wel en toen heb ik nog wat handstand werk gedaan op het buitenterras met uitzicht over het veld. Instappen in ons vliegtuig werd nog interessant toen de dame gewoon besloot de gate ernaast te gebruiken, maar aangezien we toch over het asfalt moesten lopen maakte dat niet uit. Ik zat heel braaf op tijd op de juiste plek met mijn handbagage klaar om te pakken, want ik had namelijk maar 50 min om over te stappen op Frankfurt. Helaas bleken er een stuk of 5 rimpelsauriers het vliegtuig in gedragen te moeten worden en dat leverde dus meteen 30 min vertraging op, aaargh! Lichtelijk gestresst was ik wel toen we op Frankfurt landden, want ik wist dat de gates op Frankfurt ver uit elkaar liggen, ik was klaar om te rennen dus. Vervolgens reed de piloot werkelijk alle gates voorbij, deed de sightseeing tour 2x over het hele vliegveld om vervolgens te parkeren op knolleveld K! Daar ging mijn goede planning, want toen moest iedereen (inclusief de rimpelsauriers) dat vliegtuig uit en de bus in. Ik vroeg nog of er een snellere manier was voor mij om de aansluiting te halen, maar nee hoor..ik moest net als iedereen in de bus :-s Op zijn dooie akkertje ging die bus dus nog eens het hele vliegveld door om te stoppen in de kelder. Ik ben dus met koffer en al de trappen op geracet (de roltrappen waren bezet met…raad eens..rimpelsauriers) om tot mijn grote schrik nog eens bij security te belanden! Snap je dat? Kroatie is toch ook EU?? Er was een fastlane, en aangezien mijn vliegtuig al bijna klaar moest zijn met boarden vond ik dat ik daar wel doorheen mocht…nou, dat was geen fastlane. De dame die er stond deed geen enkele moeite om het misschien makkelijker of duidelijker te maken. Tas open, tas dicht, bodyscan, maar dan wel eentje waar je als hulk in moest staan, vervolgens ging mijn tas 3x terug door de scanner…aaargh!! Ik moet er echt wanhopig hebben uitgezien want de kerel achter mij (de enige vriendelijke in dit proces)  ging even bij iemand aangeven dat “this lady really needs help”…oeps! Helaas was het enige wat ze me konden zeggen..Dusseldorf? Yes, that one is boarding upstairs. Ja duh! Kortom, ik mocht verder rennen, moest nog eens door paspoort controle (ookal gedaan in Croatie!) nogmaals door kilometers duty-free shop en toen nog de 500m horden rennen om bij mijn gate te komen…wat denk je? Vertraging! Ze waren nog niet eens begonnen! Bleh….  Ik zag het al helemaal gebeuren dat ik zou stranden in Frankfurt die nacht, maar gelukkig gingen we toch nog weg. En ik zou zweren dat we in het vliegtuig stapten dat naast het vliegtuig stond waar ik mee aankwam! Was ik even blij dat ik op Dusseldorf even in Michels armen kon duiken…

(geen idee waarom ik dit allemaal opschrijf trouwens, het moest er waarschijnlijk even uit, je mag het ook skippen)

Deel 3: Pole Theatre World – Mallorca

 

PTW22 weken de tijd hadden we hiervoor! Ons Pole Theatre UK avontuur is te lezen in een andere blogpost op deze site. Daarin kun je zien hoeveel voorbereiding en gekke avonturen we beleefd hadden in de aanloop. De aanloop naar PTW was een heel stuk korter! Maar gelukkig stond deze act natuurlijk al, het enige wat we moesten doen was… de palen omdraaien! (tijd voor een internationale standaard misschien? )

Ook waren onze props nog een uitdaging. De vorige keer hadden we werkelijk alles zelf meegenomen, maar om nu te gaan vliegen met onze tuintafel en 3 erlenmeyers… We hadden dus 1 tas vol met props die toegestaan waren in het vliegtuig, maar moesten verder op zoek naar lokale hulp op Mallorca! Een aantal weken van tevoren had ik al contact gelegd met iemand die daar op de universiteit werkte, maar of dat ook zou lukken wisten we niet. Anyway, de tas met props vanuit Nederland (thanks to oa Tom, Bregtje en Bernice, en Michel’s knutsel talent) mocht net mee qua gewicht :-p Overigens zou dit avontuur op Mallorca ook een beetje vakantie worden voor ons, dus er moest nog heel veel meer mee. Ik keek wel uit naar lekker weer, strand, een wedstrijd met een leuke act, heerlijk eten, en een paar dagen vrij.Maar eerst moest ik op de vrijdagochtend nog een college geven! Ik ben zowiezo verantwoordelijk voor dit vak op de universiteit, maar soms kan ik best een collega inschakelen als het voor mij echt niet uit komt. Helaas waren de collega’s deze keer ook verhinderd en moest ik dus creatief schuiven met het rooster. Het resultaat was dat ik tussen 8.45 en 9 een speedy college heb gedaan om daarna met props en al snel naar Dusseldorf te rijden…waar gelukkig geen rijen stonden zodat we snel konden inchecken. Onze vlucht en aankomst in Mallorca ging helemaal voorspoedig. De tas met props kwam PTW3ook door de keuringen heen en we hadden besloten een autootje te huren om alles ook nog te kunnen vervoeren. Wederom hadden we een airBnB plekje gevonden, deze keer een soort holletje met verschillende kamers, maar wel met een tuin met palmbomen.

De semi-pro wedstrijd vond plaats op die vrijdagavond  en dus konden we meteen door naar het theater waar we heel wat bekenden tegenkwamen. Pole Theatre is altijd een leuk weerzien met mensen die zo gek zijn deze wedstrijd te doen! Het theater was overigens hetzelfde als dat voor Pole Art Spain in 2016 dus de omgeving kwam me lekker bekend voor ook, al leek de zaal nu ineens groter! De semi-pro wedstrijd was alweer erg tof, de creativiteit in deze wedstrijd is zo hoog! Al moet ik zeggen dat het leuker was geweest als er nog wat meer publiek was komen opdagen. De uiteindelijke winnares overall kwam uit de categorie classique en was niet echt mijn favorietje, maar ik jureerde nu eenmaal niet. Die avond maakten we het verder niet laat. Want de dag erop was het onze beurt! We kwamen al vroeg in het theater met al onze props! We hadden de boeken deze keer gemaakt van dozen om gewicht te besparen en gelukkig konden we alle tafels uit het theater gebruiken. We hebben dan ook elke tafel beklommen om te kijken welke het stevigst zou zijn. De erlenmeyers werden intussen ook echt afgeleverd door Juanjo van de lokale universiteit. Niet te geloven dat ze zomaar spullen uitlenen aan vreemden, maar wij waren blij! (backup optie was snel naar de IKEA voor een soort vazen). Het enige wat ons niet gelukt was, was het vinden van dry ice op het eiland. Niemand daar gebruikt blijkbaar dry ice voor rook-effecten. Dus onze eerste trick op het podium zou zonder rook gebeuren, maar we hadden wel de chemicaliën (ook gevonden na een tocht door de lokale supermarkt). Tijdens de rehearsals konden we  al wat van de andere acts zien, en het grappige was dat er nog wat meer acts waren waarbij alles pas samen kon vallen tijdens de eerste repetitie op het podium! Natuurlijk heb ik de concurrentie proberen te bekijken en ik kan intussen zeggen dat comedy echt een stuk makkelijker is met 2 mensen of meer. De solo acts waren niet extreem grappig. De Japanse groep van 5 was echter supersterk! Dat werd nog een bijzondere wedstrijd! Grappig was ook om te zien hoe mensen backstage beschilderd werden, hoe er props zoals schilderijen en skeletten in elkaar gezet werden, en hoe mensen geïnteresseerd waren in al onze chemie spulletjes :-p

PTW

Deel 1 van de wedstrijd bestaat meestal uit de categorie Pole Art en Pole Drama, en voor de pauze konden we dit dan ook nog lekker bekijken. Er kwam natuurlijk supermooi werk voorbij, al zou ik het wel tof vinden om bij Art iets anders te zien dan de moderne dansvorm, tapdans ofzo? De duo-act van Slava en Anna was verreweg de favoriet hier. Na de pauze was het onze beurt, alle props stonden sneller op het podium dan vorige keer (toen hadden we bijna 10 min nodig, arme presentator) en we gingen los!  Alle tricks lukte prima, en ook ons spel was volgens mij prima. Ik zou hieronder graag een goede link plaatsen naar onze act deze keer, maar de video is er nog niet! Komt er aan! Maar ja, de Japanse groep moest nog na ons…en wij hadden prima applaus, bij hen ging het publiek echt volledig door het lint. Kortom, het werd een beetje duimen draaien voor ons en afwachten. De Pole Classique Categorie konden we gelukkig nog vanuit de zaal zien (na buiten om het theater gerend te zijn) en ook daar kwam weer vanalles moois voorbij. Ook daar bleek dat acts een stuk heftiger overkomen als er meer man op het podium staat.

En toen de prijsuitreiking… de prijzen voor Art en Drama gingen inderdaad naar de mooiste acts van Slava en Anna, Classique ging (verdiend wel denk ik) naar Mario die ookal Pole Theatre UK won. En Comedy ging…zoals verwacht wel…naar de Japanse groep. Aaaww…niet voor ons dus. Wel een beetje een teleurstelling, maar soms zijn anderen gewoon beter. Ik hoop nog steeds die act ook van voren te kunnen zien, Mallorcawant ik heb het nu alleen maar kunnen horen!

En toen was dat avontuur ook alweer voorbij! Natuurlijk werd er nog flink nagekletst, foto;s gemaakt (met een rubber kip) en gezocht naar eten! Mijn favoriete tapa’s restaurant was helaas al dicht, dus we belanden die avond bij de Italiaan, maar geloof me..de dagen erop hebben we ons helemaal klem gegeten aan al het lekkers van Mallorca. Een kleine vakantie was wel op zijn plaats, en we hebben genoten van wat rust en zon! Voor een sfeer impressie, zie de foto hiernaast :-p  Jammer dat we weer terug moesten eigenlijk…

Pole Art Spain

Tja, want er was natuurlijk werk..maar er staat nog 1 wedstrijd op het programma. Pole Art Spain vindt komend weekend plaats op het moment dat ik dit schrijf. Ik ben wederom bezig om mijn act terug te pakken en te perfectioneren…raad eens…de palen staan weer andersom! Binnenkort meer info hierover! Maar de line-up is weer niet mis!

poleartspain

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Laatste nieuws:

Binnenkort:

Afgelopen: